بیــداری؟
آری، بــــی «دار» م؛
چـــرا کـــه اگـــر «دار» ی داشتـــم؛
یــا قـــالــی زنــدگــی ام را خــودم مـی بـافـتــم؛
یـــا زنــدگـی ام را بــه «دار» می آویختــم و خلــاص؛
پــس بــی «دار» بــی «دار» م . . .
از انســــان هـــای احســـاساتــی بـیشتـــر بـتـــرسیـــد؛
آن ها قـــادرند ناگهــــــانی،
دیگــــر گــریـه نکـننــد؛
دوسـتــــ نــداشتـــه بــاشـنـــد؛
و قـیـــدِ همـــه چـیــز را بــزننــد،
حتـــی زنــدگــــی . . .
برای آنان که معنی پرواز را نمیفهمند
هر چه بیشتر اوج میگیری کوچکتر دیده میشوی....
نمیدانند عقابی که در اوج آسمان است،نگاه دیگران برایش بی ارزش است.
فقط به هدفش می اندیشد و با چنگال تیزش آن را در آغوش خواهد گرفت.
آدم هـــا بـــرای هـــم سنگـــــ تـمــام مـی گـــذارنـد؛
امــا نــه وقـتــی کـــه در میـــانـشـــان هـســتــــی، نـه؛
آن جـــا کــه در میــــان خاکـــــ خـوابـیــدی؛
«سنـگــــ تـمـــام» را مــی گــذارنــد و مـی رونــد . . .
چگونه دست دلم را بگيرم ودر كنار
دلتنگيهايم قدم بزنم
در اين خيابان
كه پر از چراغ و چشمك ماشينهاست
...نه آقايان:
مسير من با شما يكي نيست
از سرعت خود نكاهيد
من آداب... دلبري را نمي دانم!!!
